از بهشتيان تمناى آب و ارزاق بهشتى مىنمايند « تا عطش سوزان خود را تسكين بخشند و از آلام خود بكاهند ( * ( وَنادى أَصْحابُ النَّارِ أَصْحابَ الْجَنَّةِ أَنْ أَفِيضُوا عَلَيْنا مِنَ الْماءِ أَوْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّه ) * ) . ولى بلافاصله بهشتيان دست رد بر سينه آنها گذارده ، و « ميگويند خداوند اينها را بر كافران تحريم كرده است » ( * ( قالُوا إِنَّ اللَّه حَرَّمَهُما عَلَى الْكافِرِينَ ) * ) . در اينجا به چند نكته بايد توجه كرد [ 1 - تعبير قرآن در مورد گفتگوى دوزخيان با بهشتيان ] 1 - قرآن گفتگوى دوزخيان با بهشتيان را با جمله « نادى » كه معمولا براى سخن گفتن از دور است آورده و اين نشان ميدهد كه در ميان اين دو گروه فاصله بسيار زيادى است ، و البته اين موضوع هيچ بعيد نيست كه حتى تا ميليونها فرسنگ فاصله سخن يكديگر را بشنوند و حتى يكديگر را در پاره اى از اوقات ببينند ، و اگر اين موضوع در گذشته ممكن بود براى بعضى مشكلى ايجاد كند در عصر و زمان ما كه انتقال صداها و تصويرها از فاصله‌هاى بسيار دور در همين جهان حل شده است جاى تعجب نخواهد بود . [ 2 - نخستين تقاضاى دوزخيان ] 2 - نخستين تقاضاى دوزخيان در آيه فوق همان آب ذكر شده و اين طبيعى است كه شخصى كه در آتش ميسوزد قبل از هر چيز آب مىطلبد تا عطش سوزان خود را تسكين بخشد . [ 3 - تعبير به « * ( مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّه ) * » ] 3 - جمله * ( مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّه ) * ( از آنچه خدا بشما روزى داده ) كه تعبيرى است سربسته و توأم با يك نوع ابهام نشان ميدهد كه حتى دوزخيان نمىتوانند از ماهيت و انواع نعمتهاى بهشتى آگاه شوند ، اين موضوع با بعضى از احاديث كه مىگويد در بهشت نعمتهايى است كه هيچ چشمى نديده و هيچ گوشى نشنيده و به فكر هيچ